W
związku z szybkim rozwojem - przy jednocześnie złym stanie infrastruktury -
Indonezja potrzebuje inwestycji w zakresie budowy dróg, portów, obiektów
hotelowych, gospodarki wodno-ściekowej, rolnictwa, leśnictwa, hodowli zwierząt,
przetwórstwa spożywczego, energetyki, telekomunikacji i przemysłu wydobywczego,
co powinno zainteresować polskich przedsiębiorców reprezentujących ww. sektory
i szukających nowych inwestycji i rynków zbytu dla swoich produktów.
W
latach 2010-2014 na projekty infrastrukturalne rząd indonezyjski planuje wydać
niebagatelną sumę
143 miliardów dol., z czego 60% ma zostać pozyskanych
w ramach projektów partnerstwa publiczno-prywatnego, do uczestnictwa w których
Indonezja zaprasza firmy zagraniczne.
Towarami
oraz usługami, które mogą się spotkać z największym zainteresowaniem odbiorców indonezyjskich,
są:
- urządzenia
dla górnictwa odkrywkowego i głębinowego, taśmociągi, a także usługi w zakresie
wydobycia, modernizacji i naprawy sprzętu górniczego - przemysł wydobywczy Indonezji jest
jednym z największych na świecie. W roku 2008 Indonezja była 2. producentem
cyny, 3. producentem miedzi, 4. producentem niklu, 7. producentem węgla i złota
na świecie. W 2009 roku w Indonezji, największym eksporterze węgla w Azji,
wydobyto 254 mln ton tego surowca, co oznacza 5,8-procentowy wzrost w porównaniu
z 2008 rokiem. Około 78% węgla zostało wyeksportowanych do Japonii, Chin,
Indii, Australii i Afryki, których zapotrzebowanie na ten surowiec się zwiększa
w związku z poprawą sytuacji gospodarczej na świecie. Wartość
eksportu węgla w 2009 roku to 14,85 mld dol. Przewiduje się, że w
roku 2010 wydobycie węgla osiągnie 280 mln ton. Wartość inwestycji w sektorze
wydobywczym osiągnęła poziom 1,81 mld dol., co oznacza 9,5-procentowy wzrost w
porównaniu z 2008 rokiem. W roku 2010, według prognoz rządowych, wartość
inwestycji w sektorze wydobywczym osiągnie 2,5 mld dol.;
- wiertła
górnicze, rury, maszyny i urządzenia wykorzystywane w wydobywaniu ropy i gazu - duże, udokumentowane pokłady złóż w
kraju, wciąż niewykorzystany potencjał; zaległości w infrastrukturze;
- kotły,
turbiny, transformatory, usługi projektowania i modernizacji elektrowni - w najbliższych latach, ze względu
na duże braki w infrastrukturze energetycznej, planowana jest modernizacja
istniejących i budowa wielu nowych elektrowni. W chwili obecnej wskaźnik
elektryfikacji Indonezji wynosi ok. 65%, rząd zakłada jego wzrost do 95% w roku
2025. Zgodnie z prezydenckim rozporządzeniem, które zostało podpisane 14 stycznia
2010 r., władze Indonezji w najbliższych pięciu latach zamierzają przeznaczyć
15,6 mld dol. na budowę 82 nowych elektrowni, w tym 33 węglowych, 4 gazowych, 2 wodnych, 43 geotermalnych, o
łącznej mocy 10,667 MW. Plan zakłada wykonanie przez inwestorów prywatnych 58 z
82 elektrowni. Pozostałą część zbuduje monopolista na rynku energetycznym
Indonezji - firma PT Perusahaan Listrik Negara. Co więcej, Indonezja zakłada
tzw. szybką ścieżkę realizacji, w tym znaczną redukcję stawek celnych na
import urządzeń i wyposażenia potrzebnych do budowy nowych elektrowni;
- sprzęt
wojskowy, wyposażenie, części zapasowe
- Indonezja jako największy kraj w Azji Południowo-Wschodniej odgrywa
ważną rolę w utrzymaniu stabilnej sytuacji geopolitycznej w regionie. Co
więcej, ze względu na duży obszar obejmujący ponad 17 tysięcy wysp władze
dużą wagę przykładają do unowocześniania i wyposażania armii w celu utrzymania
bezpieczeństwa wewnętrznego, w tym patrolowania przestrzeni powietrznej i
terytorialnych wód przybrzeżnych.
Według
doniesień prasowych, w najbliższej przyszłości rząd Indonezji planuje zwiększenie
puli środków pieniężnych przeznaczonych na uzbrojenie armii i policji. Budżet
na rok 2010 to około 5,5 mld dol. Zapowiadana jest również dywersyfikacja
dostawców sprzętu obronnego w celu uniknięcia uzależnienia się od jednego
kraju. Na rynku indonezyjskim z powodzeniem działają już polskie firmy
zbrojeniowe. Szanse mają również firmy prywatne tego szeroko rozumianego
sektora, np. produkujące środki łączności, urządzenia noktowizyjne, optyczne
itp.
Postępująca
industrializacja, migracja z ośrodków wiejskich do miast oraz dodatni przyrost
naturalny powodują wzrastające zapotrzebowanie na wiele produktów
rolno-spożywczych, w tym np. na mięso (głównie wołowinę), tłuszcz oraz
mleko i ser. Całkowita wartość indonezyjskiego importu towarów z sektora
rolno-spożywczego zwiększyła się w latach 2005-2008 z 5,1 mld do 11,1 mld dol.
Dzienne zapotrzebowanie Indonezji na mleko wynosi około 5 mln litrów. Obecne
możliwości produkcyjne oceniane są na 1,2 mln litrów/dzień, pozostały deficyt -
3,8 mln litrów/dzień - pochodzi z importu. Roczna konsumpcja importowanego
żywca wynosi 600 tys. sztuk.
Rosnąca klasa średnia oraz zwiększone zapotrzebowanie
na niszowe produkty spożywcze mogą być szansą dla polskich firm wytwarzających
gotowe produkty, np.: słodycze, przetwory owocowo-warzywne, napoje, jak również
półprodukty, np.: mleko w proszku, kazeinę, wsady owocowe, mąkę ziemniaczaną,
pszenną i inne.
Wysoce
perspektywiczna staje się możliwość uzyskania stosownych zezwoleń na eksport
polskiego mięsa wołowego oraz jego przetworów. W ogłoszonym przez Ministerstwo
Rolnictwa Indonezji komunikacie dotyczącym przewidywanego importu artykułów
żywnościowych w latach 2010-2014 zawarta jest informacja o zakładanym
imporcie wołowiny w wysokości 73,7 tys. ton w roku 2010, 67,2 tys. ton w
2011 oraz 57,9 tys. ton w 2012.
Obecnie
na rynku działają już firmy z branży rolno-spożywczej z wielu krajów europejskich,
jednak wciąż jest tu miejsce na produkty, inwestycje, kompleksowe usługi i
rozwiązania technologiczne z Polski. Ze względu na wiodący areał upraw ryżu,
palm olejowych, drzew kauczukowych, kakaowców, rynek może być rozwojowy również
dla polskich producentów pojazdów, maszyn i urządzeń dla rolnictwa,
przetwórstwa (w tym gotowych linii produkcyjnych do puszkowania, pakowania)
oraz producentów nawozów sztucznych:
- maszyny,
urządzenia i usługi budowlane
- w związku z zapowiadanym przez władze indonezyjskie programem niezbędnego
rozwoju infrastruktury drogowej, portów, obiektów hotelowych, gospodarki
wodno-ściekowej w ramach projektów partnerstwa publiczno-prywatnego Indonezja
może być w najbliższych latach perspektywicznym rynkiem dla ww. branży;
- samoloty
transportowe, treningowe, rolnicze, do gaszenia pożarów, ratownicze, śmigłowce
oraz części zamienne - według
posiadanych informacji obecny stan wyposażenia znacznie odbiega od realnych
potrzeb zgłaszanych przez poszczególne resorty, w których użycie statków
powietrznych jest nieodłączne do wykonywania zadań;
- części
zapasowe dla samolotów cywilnych:
obecnie na terenie Indonezji operuje 17 linii lotniczych (rejsy regularne) i 28
firm oferujących usługi czarterowe. Park maszynowy oceniany jest na 739 jednostek
latających. W 2007 roku import części zamiennych wyniósł 1,03 mld dol. i
wykazuje znaczną tendencję rosnącą;
- części
samochodowe - rocznie w
Indonezji sprzedawanych jest ok. 0,5 mln nowych aut. W 2010 roku przewidywany
jest wzrost sprzedaży o 20%, do poziomu 600 tys. sztuk. Wartość importu części
zamiennych szacowany jest na około 3 mld dol.;
- jachty
i łodzie motorowe - z
uwagi na napływ turystów wiele biur podróży notuje zapotrzebowanie na
organizację rejsów niedużymi jednostkami pływającymi w żegludze przybrzeżnej i
pomiędzy wyspami;
- maszyny
i urządzenia dla przemysłu papierniczego, tytoniowego, meblarskiego -rosnące zapotrzebowanie rynku
wewnętrznego, w tym przetwórstwa oraz produkcji, na eksport według wymaganych
przez odbiorców standardów światowych;
- półfabrykaty
i gotowe wyroby kosmetyczne -
zwiększająca się liczba kobiet czynnych zawodowo powoduje wzrost popytu. Obecnie
na rynku prowadzą swoją działalność handlową światowi producenci kosmetyków.
Źródło: Wydział Promocji, Handlu i
Inwestycji w Dżakarcie
www.jakarta.trade.gov.pl
Jeśli widzisz błąd w artykule, prosimy o e-mail'a na adres
een (at) parp.gov.pl
Artykuł pochodzi z wakacyjnego Biuletynu Euro Info 2010.