Osoba, która zamierza zostać przedsiębiorcą, ma
do wyboru kilka form prawnych, w których może swoją działalność utworzyć i
prowadzić. Jedną z nich jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która od
lat jest dość popularna.
Regulacje dotyczące ustroju spółki z o.o. (dopuszczalna
jest także skrócona forma: sp. z o.o.) są zawarte przede wszystkim w kodeksie
spółek handlowych (ksh), który określa cel istnienia takiego podmiotu, zasady
tworzenia i funkcjonowania spółki oraz jej organów, a także sposób jej
przekształcania lub likwidacji.
Kto może
być wspólnikiem w spółce z o.o.
Spółka z o.o. może być utworzona przez jednego
lub kilku wspólników, którymi mogą być zarówno osoby fizyczne, jak i osoby
prawne (np. inne spółki z o.o.), z tym zastrzeżeniem, że jednoosobowa spółka z
o.o. nie może zostać utworzona wyłącznie przez inną jednoosobową spółkę z o.o.
Takie ograniczenie istnieje tylko w momencie tworzenia nowego podmiotu. Nie
jest bowiem zabronione już w trakcie działania spółki z o.o. przeniesienie
udziałów przez jednego lub kilku wspólników na innego wspólnika, którym także
może być jednoosobowa spółka z o.o. Spowoduje to w praktyce istnienie spółki z
o.o., której jedynym wspólnikiem jest inna jednoosobowa spółka z o.o.
Dla osoby fizycznej, która jest jedynym
wspólnikiem w takiej spółce, status ten wiąże się z pewnymi ograniczeniami
w zakresie formy składania w spółce z o.o. oświadczeń w sprawach
przekraczających zakres zwykłych czynności, czyli takich, które są związane z zapewnieniem
codziennego, bieżącego funkcjonowania spółki. Mimo liberalizacji przepisów
dotyczących relacji między jedynym wspólnikiem a spółką z o.o. forma pisemna z poświadczonym
przez notariusza podpisem wspólnika nadal jest wymagana w przypadku, gdy do
dokonania konkretnej czynności prawnej przez spółkę z o.o. wymagana jest
uchwała wspólników albo walne zgromadzenie wspólników lub rady nadzorczej. Do
pozostałych czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wystarczy
obecnie forma pisemna.
Formalności
Pierwszym krokiem do powstania nowej spółki z
o.o. jest zawarcie przez wspólników umowy spółki, która powinna mieć formę aktu
notarialnego. W przypadku jednoosobowej spółki z o.o. (jest tylko jeden wspólnik
- osoba fizyczna lub prawna), umowę zastępuje akt założycielski, który także
musi mieć formę aktu notarialnego. Ważne jest przy tym, by już na etapie
tworzenia umowy/aktu założycielskiego wspólnicy mieli ustaloną firmę przyszłej
spółki z o.o. oraz jej siedzibę, a także by znali przedmiot jej działalności.
Firma spółki z o.o. to nazwa, pod którą występuje
ona w obrocie gospodarczym i prawnym. Istnieje dowolność w wyborze firmy, ale
zawsze musi ona zawierać oznaczenie formy prawnej podmiotu w wersji pełnej,
które może zostać zapisane jako spółka z o.o. lub nawet sp. z o.o. Możliwość
używania tych skrótów powinna wynikać już z samej treści umowy lub aktu
założycielskiego. Każda spółka z o.o. może działać tylko pod jedną firmą niezależnie
od tego, czy ma jakieś oddziały i ile ich jest.
Siedzibą spółki z o.o. jest miejscowość, w której
siedzibę ma jej organ zarządzający. W umowie lub akcie założycielskim
wystarczy podać miejscowość, w której spółka z o.o. będzie działać. Nie ma
natomiast potrzeby podawania na tym etapie pełnego adresu, co potrafi
komplikować późniejsze funkcjonowanie spółki, ponieważ każda zmiana w tym
zakresie rodzi konieczność zmiany umowy lub aktu założycielskiego. Dlatego nie
zaleca się podawania w nich dokładnego adresu biura spółki z o.o.
Umowa lub akt założycielski powinny także
określać cel działania podmiotu, przy czym spółka z o.o. może działać w każdym
prawnie dozwolonym celu, nie zaś jedynie w celu gospodarczym. W przypadku
działalności gospodarczej nie ma konieczności podawania konkretnych numerów
PKD. Jeśli spółka z o.o. ma prowadzić np. działalność handlową, wystarczy
informacja, że przedmiotem jej działalności jest działalność handlowa. Zapisy
umowy/aktu założycielskiego w tym zakresie powinny być możliwie szerokie i
otwarte. Bardziej szczegółowe informacje będą natomiast podawane na późniejszych
etapach tworzenia spółki z o.o. (np. we wniosku o jej rejestrację w KRS) lub w
trakcie jej działania.
W umowie powinny także zostać zawarte informacje
na temat wysokości kapitału zakładowego i zasady obejmowania przez wspólników
udziałów, liczby i wartości nominalnej udziałów objętych przez poszczególnych
wspólników, a także czasu trwania spółki z o.o., jeśli umowa została zawarta na
czas oznaczony. Od momentu podpisania umowy lub aktu założycielskiego nowy
podmiot prawny jest „spółką z o.o. w organizacji", w związku z tym, choć w
ograniczonym zakresie, może już działać.
Kolejne kroki, jakie należy wykonać, to
wniesienie przez wspólników wkładów (pieniężnych lub w naturze - tzw. aport) na
pokrycie całego kapitału zakładowego określonego w umowie, a także powołanie
organów spółki z o.o., w szczególności zarządu, w którego skład może wchodzić
jedna lub więcej osób fizycznych, także obcokrajowców. Obecnie kapitał
zakładowy powinien wynosić minimum 5000 złotych, a nominalna wartość udziału
nie może być niższa niż 50 złotych. Obniżenie minimalnej wartości kapitału
zakładowego z 50 000 do 5000 złotych nastąpiło w ostatniej nowelizacji ksh
w styczniu 2009 r. Celem zmiany było między innymi obniżenie kosztów związanych
z zakładaniem działalności gospodarczej w formie spółek z o.o., ponieważ
mniejszy kapitał zakładowy wiąże się także z niższym podatkiem od czynności
cywilnoprawnych i mniejszym obciążeniem finansowym wspólników.
Zmniejszenie kosztów zakładania działalności
gospodarczej powinno skutkować zwiększeniem liczby przedsiębiorstw, co jednak
nie jest jeszcze dziś widoczne. Nadal bardzo często kapitał zakładowy nowych
spółek z o.o. jest wyższy niż minimalny. Może to wynikać z tego, że niższy
kapitał zakładowy to większe ryzyko dla wierzycieli, a także - w ściśle
określonych sytuacjach - większe prawdopodobieństwo egzekucji wierzytelności z
majątku osobistego członków zarządu[1]
Dalsze czynności, po pokryciu całego kapitału
zakładowego oraz powołaniu przez wspólników członków zarządu, to wypełnienie i
złożenie do sądu rejestrowego wniosku o wpis spółki z o.o. do Krajowego
Rejestru Sądowego. Wniosek powinien zostać złożony w terminie do 6 miesięcy
od dnia zawarcia umowy spółki. W imieniu spółki działa zarząd, który jest
organem ją reprezentującym oraz prowadzącym jej sprawy. Wniosek o wpis musi
zawierać, oprócz takich danych jak nazwa, siedziba i adres spółki, przedmiot
jej działalności oraz wysokość kapitału zakładowego, także następujące
informacje:
- określenie,
czy wspólnik może mieć więcej niż jeden udział;
- nazwiska,
imiona i adresy członków zarządu oraz sposób reprezentowania spółki, w tym
informacje na temat ewentualnej prokury;
- nazwiska
i imiona członków rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej, jeżeli ustawa
lub umowa spółki wymaga ustanowienia rady nadzorczej lub komisji
rewizyjnej; a jeżeli wspólnicy wnoszą do spółki wkłady niepieniężne -
zaznaczenie tej okoliczności;
- czas
trwania spółki, jeżeli jest oznaczony;
- jeżeli
umowa wskazuje pismo przeznaczone do publikowania ogłoszeń spółki -
oznaczenie tego pisma.
Wniosek o wpis sp. z o.o. do KRS powinien zostać
złożony na właściwym formularzu, w przeciwnym razie zostanie zwrócony bez
wezwania do uzupełnienia braków. Jeśli wniosek, który zawiera błędy, zostanie
zwrócony, zarząd spółki może go ponownie złożyć w terminie 7 dni od dnia
doręczenia mu zarządzenia o zwrocie i o ile nie będzie już zawierał błędów,
wywoła skutek od daty pierwotnego wniesienia. Zwrócenie wniosku nastąpi także w przypadku,
gdy jest on nienależycie opłacony lub nieprawidłowo wypełniony bądź też nie
zawiera wszystkich niezbędnych załączników. We wnioskach często pojawiającymi
się błędami są wadliwe oznaczenia wspólników, błędy rachunkowe dotyczące
wysokości kapitału zakładowego i sumy udziałów. Zdarza się także, że wniosek
zawiera niepoprawną nazwę miejscowości, w której spółka z o.o. ma siedzibę. Dość
często brakuje także niektórych załączników, jakimi są w szczególności umowa
spółki, a także oświadczenie wszystkich członków zarządu, że wkłady na pokrycie
kapitału zakładowego zostały przez wszystkich wspólników w całości wniesione.
Ponadto, jeżeli o powołaniu członków organów spółki z o.o. nie stanowi akt
notarialny zawierający umowę, do wniosku powinien także dołączyć dowód
ustanowienia tych organów, z wyszczególnieniem ich składu osobowego.
Załącznikiem obowiązkowym jest także lista wspólników podpisana przez
wszystkich członków zarządu oraz złożone wobec sądu albo poświadczone
notarialnie wzory podpisów członków zarządu.
Od końca marca 2009 r. weszły w życie nowe
przepisy ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, zgodnie z którymi wraz z
wnioskiem o rejestrację spółki z o.o. w KRS powinny być także złożone wnioski o
wpis do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON),
zgłoszenie płatnika składek na ubezpieczenia społeczne (ZUS) oraz zgłoszenie
identyfikacyjne NIP wraz ze wskazaniem właściwego naczelnika urzędu skarbowego.
W ten sposób jest realizowana zasada „jednego okienka", na którą przedsiębiorcy
oczekiwali od dłuższego już czasu.
Funkcjonowanie jednego okienka w praktyce rodzi jeszcze
liczne trudności i wątpliwości proceduralne, wynikające po części z nie do
końca jasnych przepisów odnośnie kompetencji poszczególnych organów w zakresie
kontroli treści dokumentów, po części zaś ze słabości polskiej administracji. Z
pewnością więc system ten wymaga udoskonalenia i dalszych prac zmierzających ku
upraszczaniu i precyzowaniu procedur. Obecnie istnieją bowiem wątpliwości, czy
sąd rejestrowy ma za zadanie jedynie sprawdzić, czy wymagane dokumenty są
dołączone do wniosku o rejestrację spółki, czy też powinien dokonać oceny ich
poprawności merytorycznej. Przyjęcie któregokolwiek ze stanowisk rodzi
określone konsekwencje. Sąd rejestrowy jest bowiem władny zwrócić wniosek
niekompletny lub niepoprawny, co - przy dużej ilości załączników - zdarza się
dość często. Poza tym istnieją kwestie, które nie zostały do końca przemyślane,
jak np. konieczność składania zgłoszenia ZUS, nawet jeśli spółka nie zatrudnia
jeszcze pracowników. Co prawda w takiej sytuacji do wniosku powinno się
dołączyć odpowiednie pismo wyjaśniające, jednak wydaje się, że takie
rozwiązanie przedłuża tylko procedurę. Przepisy milczą również o możliwości
złożenia za pośrednictwem sądu rejestrowego zgłoszenia VAT, jeśli spółka z o.o.
zamierza prowadzić działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, co z kolei
powoduje konieczność wypełniania i samodzielnego składania kolejnych dokumentów
w urzędzie skarbowym. Te i inne kwestie z zakresu funkcjonowania jednego
okienka będą musiały w najbliższej przyszłości zostać rozwiązane w sposób
jednoznaczny i niepozostawiający wątpliwości interpretacyjnych oraz w duchu
faktycznego upraszczania procedur dla przedsiębiorców.
Gdy spółka z o.o. w organizacji uzyska wpis do
KRS, staje się pełnoprawną spółką z o.o. w rozumieniu ksh, co jest
niezwykle ważne, aby mogła skutecznie działać. Po wydaniu postanowienia o
wpisie spółki do KRS sąd rejestrowy wysyła pozostałe wnioski i zgłoszenia oraz
załączniki (np. dowód posiadania przez spółkę rachunku bankowego, odpis umowy
spółki itp.) do wskazanego urzędu skarbowego, oddziału GUS oraz ZUS, przy czym
w tym ostatnim wypadku czyni to dopiero po nadaniu spółce numeru NIP. Zadaniem
zarządu spółki lub pełnomocnika jest natomiast samodzielne zgłoszenie spółki we
właściwym urzędzie skarbowym do celów podatkowych (zgłoszenie VAT). Dopiero po
podjęciu pozytywnych decyzji przez te wszystkie organy oraz uzyskaniu przez
spółkę wszystkich niezbędnych wpisów i zgłoszeń, może ona w pełni prowadzić
działalność gospodarczą. Praktycznie przez cały okres funkcjonowania spółki
pojawiają się sytuacje, w których zachodzi konieczność składania kolejnych
wniosków i formularzy, chociażby z uwagi na zmianę jej zakresu działalności lub
siedziby czy też składu osobowego organów. Także koniec działalności spółki z
o.o. związany jest z dopełnieniem formalności, wśród których ostatnią jest
złożenie wniosku o wykreślenie jej z KRS.
Przygotowano na podstawie:
-
Ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek
handlowych (DzU z 2000 r. nr 94, poz. 1037 z późn. zm.).
-
Ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 o Krajowym
Rejestrze Sądowym (DzU 1997, nr 12, poz. 769 z późn. zm.).
-
Ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie
działalności gospodarczej (DzU 2004, nr 173, poz. 1807 ze zm.).
-
Przydatne strony
internetowe:
-
Ministerstwo Sprawiedliwości w zakresie
funkcjonowania ewidencji działalności gospodarczej, formularzy, opłat
rejestrowych : www.ms.gov.pl
- Ministerstwo Gospodarki w zakresie zmian
prawnych oraz „jednego okienka": www.mg.gov.pl
Marta Półtorak
prawnik
Artykuł pochodzi z grudniowego Biuletynu Euro Info 2009.
[1] Taka
sytuacja może mieć miejsce w przypadku, gdy egzekucja należności z majątku
spółki stała się bezskuteczna.